De Europese verordening 2023/1542 over batterijen legt vanaf 2026 verplichtingen op voor recyclingrendement per materiaal en traceerbaarheid van partijen. Voor lood uit loodzuuraccu’s bedraagt het vereiste terugwinningspercentage 90 % vanaf 2027. Deze beperkingen veranderen direct de kostenstructuur van recyclers en, bij uitbreiding, de inkoopprijzen die worden toegepast op particulieren en professionals die hun gebruikte batterijen inleveren.
Beperkingen op de export van gebruikte batterijen en druk op gerecycled lood in Europa
Concurrenten behandelen de verordening 2023/1542 voornamelijk vanuit het perspectief van de kwantitatieve terugwinningsdoelstellingen. Een minder besproken factor heeft echter invloed op de prijzen: de toenemende beperking van de export van afval van loodaccu’s.
Lees ook : Alles begrijpen over de oorzaken van het kantonees rijstsyndroom en hoe je jezelf kunt beschermen
Een decreet van maart 2025 met betrekking tot het beheer van afval van elektrische en elektronische apparatuur voorziet in de opschorting van de export van afval en puin van gebruikte loodaccu’s voor tien jaar. De inzameling en commercialisering van dit afval is uitsluitend voorbehouden aan erkende vakmensen.
In de praktijk sluit deze maatregel de toegang tot goedkopere verwerkingsketens buiten Europa. Recyclers zoals Derichebourg moeten de volledige hoeveelheid lokaal verwerken, wat de vraag naar verwerkingscapaciteit op Europees grondgebied versterkt. Wanneer we de prijs van lood uit Derichebourg-batterijen bekijken, vertaalt deze logistieke beperking zich in een structurele ondersteuning van de prijs van gerecycled lood op de binnenlandse markt.
Verder lezen : Alles wat u moet weten over de evolutie van de prijs van Leclerc-pellets in 2026
Het mechanisme is vrij eenvoudig: minder uitvoer naar het buitenland betekent meer materiaal dat in Europa moet worden verwerkt, wat leidt tot extra investeringen in infrastructuur en een verwerkingskost die doorwerkt in de inkoopprijs.
Terugwinningspercentage van lood: hoe de verordening 2023/1542 de verwerkingskosten herdefinieert
De Europese verordening stelt niet alleen globale inzameldoelstellingen vast. Het legt terugwinningspercentages per materiaal op. Voor kobalt, nikkel, koper en lood is het doel vastgesteld op 90 % terugwinning tegen 2027.
90 % terugwinning van lood is geen grote technologische uitdaging voor de loodzuursector, waarvan de recyclingpercentages in Europa dit percentage al ruimschoots overschrijden. De nieuwigheid ligt in de bewijsverplichting.
Traceerbaarheid en verplichte rapportage
Elke partij batterijen moet nu worden gedocumenteerd van inzameling tot uiteindelijke valorisatie. De recycler moet, met een audit ter ondersteuning, bewijzen dat het terugwinningspercentage per materiaal wordt gehaald. Deze rapportage genereert administratieve en IT-kosten die eerder niet bestonden.
- Identificatie en weging van elke partij bij de ingang van het sorteercentrum, met digitale traceerbaarheid van het traject tot de smelter
- Periodieke verklaring van de terugwinningspercentages per materiaal aan de bevoegde autoriteiten
- Bewaring van gegevens gedurende meerdere jaren om achteraf controles mogelijk te maken
Voor een groep als Derichebourg, die 35 miljoen euro heeft geïnvesteerd in zijn recyclingsector voor autobatterijen, komen deze nalevingskosten bovenop de industriële verwerkingskosten. Ze worden mechanisch doorberekend in de inkoopprijs die aan de inbrenger wordt aangeboden.
Lithium-ion en loodzuuraccu’s: twee sectoren, twee prijslogica’s
De verordening 2023/1542 dekt alle batterijchemieën, maar de effecten op de prijzen verschillen afhankelijk van de technologie. Voor lithium is het terugwinningsdoel 50 % tegen 2027, en vervolgens 80 % in 2031. Deze drempels zijn aanzienlijk moeilijker te bereiken dan die voor lood, omdat de benodigde hydrometallurgische processen duurder en minder volwassen zijn op industriële schaal.
De loodzuuraccu profiteert van een oude en goed geoliede recyclingsector (pyrometallurgie). Lood smelt gemakkelijk opnieuw en behoudt zijn eigenschappen. De regelgevende meerkosten hebben dus minder betrekking op de technologie dan op de documentatie en logistiek.
Brandrisico en extra sorteerkosten
Onjuist gesorteerde lithium-ionaccu’s veroorzaken branden in de sorteercentra. Dit risico is gedocumenteerd door verschillende actoren in de sector, met tientallen incidenten die in het afgelopen decennium in Franse installaties zijn gerapporteerd. De preventiekosten (detectie, blussing, training van personeel) worden gedeeld over de gehele recyclingketen, inclusief de loodzuuraccu’s die in dezelfde centra worden verwerkt.
- Investering in thermische detectie- en automatische blussystemen in de opslaggebieden
- Versterkte voorafgaande sortering om lithium-ionaccu’s van loodzuuraccu’s te scheiden vóór verwerking
- Duurder verzekering voor recyclinglocaties die beide chemieën verwerken
Industriële recyclingcapaciteiten in Europa tegenover de verplichtingen van 2026
De wereldwijde markt voor recycling van loodzuuraccu’s werd in 2025 geschat op 13,2 miljard dollar, met een projectie van 14,3 miljard in 2026 volgens Global Market Insights. De verwachte gemiddelde jaarlijkse groei tot 2035 bedraagt 9,1 %. Deze dynamiek wordt verklaard door de toenemende adoptie van elektrische voertuigen en de integratie van hernieuwbare energie, die de opslagbehoeften vermenigvuldigen.
In Europa vormt de spanning tussen te verwerken volumes en geïnstalleerde capaciteiten de meest directe invloed op de prijzen. Wanneer de vraag naar verwerking het lokale aanbod overstijgt (versterkt door het exportverbod), stijgt de prijs van gerecycled lood, en volgen de inkoopprijzen.
Ecobat domineerde de wereldmarkt met meer dan 13,5 % marktaandeel in 2025. Derichebourg, gepositioneerd in Frankrijk met zijn recente investeringen, staat voor een strategische keuze: zijn capaciteiten vergroten om meer volume te vangen, of de capaciteitsdruk doorberekenen in zijn prijsstructuren.
De recyclingregels van 2026 veranderen de metallurgie van lood niet fundamenteel. Ze veranderen het economische kader waarin deze metallurgie opereert: meer traceerbaarheid, minder export, onder druk staande capaciteiten. De inkoopprijs van een batterij bij Derichebourg weerspiegelt nu zowel de prijs van lood op de London Metal Exchange als de kosten van Europese naleving.